Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

πρωτομαγιά και ο Θεός βοηθός για τη συνέχεια...


















Ευτυχώς που έχουμε τα τραγούδια... παράξενη πρωτομαγιά στ' αλήθεια. Πρώτη φορά την περνάω κλεισμένη στο σπίτι. Οι υποχρεώσεις πολλές και το μέλλον αβέβαιο. Επιτέλους, όλοι όσοι κοιτούσαν χαιρέκακα τους νέους και έλεγαν ότι δεν εκτιμάμε, δε σεβόμαστε, δεν ξέρουμε τί θα πει στέρηση, θα δικαιωθούν. Μα πώς δεν το είδαμε να έρχεται? Νομίζω πως το βλέπαμε, απλά πιστεύαμε πως δε θα συμβεί. Αμέλεια, κατά το ποινικό δίκαιο. Το θέμα είναι πως πληρώνουμε κατά ένα μεγάλο ποσοστό τις καταχρήσεις άλλων. Τους οποίους ψηφίσαμε, ξανά και ξανά. Ή απαξιώσαμε και αφήσαμε τους υπόλοιπους να τους ψηφίσουν ξανά και ξανά. Το κόψιμο των δώρων δε με αγγίζει, έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι στη θέση μου ούτε ασφάλιση έχουν από τον εργοδότη ούτε 14 μισθούς. Με τρομάζει όμως για πολλούς λόγους.
Και... βαθιά ανάσα και τα κεφάλια μέσα ως τα τέλη Ιουνίου. wish me luck γιατί δε με βλέπω καλά!

Καλό μήνα!

7 σχόλια:

γνωστος αγνωστος είπε...

ως τα τελη ιουνιου???
εγω γιατι το βλεπω ως τα τελη της ζωης μας?\?

sunnefoula είπε...

@γνωστός άγνωστος
καθαρά ψυχολογικοί λόγοι! έκρηξη δουλειάς και εκκρεμοτήτων και προθεσμιών στο μεταπτυχιακό.. τα υπόλοιπα απλά δεν τα σκέφτομαι αυτή τη στιγμή:)

Και λοιπόν;E allora? είπε...

καλή τύχη λοιπόν φιλενάδα!!!!!!

sunnefoula είπε...

@ και λοιπόν;
ευχαριστώ, θα τη χρειαστώ (για ακόμα μια φορά)!

Coula είπε...

Καλή τύχη!!!!! Μη το βάζεις κάτω!

Δυστυχώς ο αντίκτυπος από τα νέα μέτρα θα φανεί αν όχι σε μας προσωπικά σίγουρα σε δικούς μας ανθρώπους αλλά και στα παιδιά μας αργότερα!

sunnefoula είπε...

@ Coula

Συμφωνώ απόλυτα. το να πηγαίνουμε πίσω δεν είναι ποτέ καλό. όπως και το να βγάζουμε την ουρά μας απέξω αν κάτι δε μας αγγίζει άμεσα...

next_day είπε...

Καλή δύναμη συννεφούλα μου!
Το κεφάλι ψηλά κι ας πατήσουμε σκ@τ@!! ;)
Σε φιλώ γλυκά!