Πάμε σαν άλλοτε....

Χθες βγήκα για καφέ. Όχι όμως για έναν συνηθισμένο καφέ! Η παρέα μου ήταν μια συμμαθήτρια από το δημοτικό, που facebook θέλοντος και χρόνου επιτρέποντος, καταφέραμε να βγούμε. Δεν ήταν ποτέ κολλητή μου, στο δημοτικό κατά έναν παράξενο τρόπο πάντως δεν είχαν δημιουργηθεί αντιπάθειες στο τμήμα μου, οπότε σε γενικές γραμμές κάναμε όλοι με όλους παρέα.
Η έξοδος είχε όλα τα τετριμμένα και αναμενόμενα στάδια: αναμονή, διερεύνηση, αναγνώριση, απόφαση για το που θα κάτσουμε (δε με πειράζει/ μα όχι εσύ πες/ μα δεν έχω πρόβλημα), briefing στο που βρισκόμαστε και τι κάνουμε και, τέλος, την περισσότερη ώρα ένα ασφαλές θέμα, δλδ τα παιδικά μας χρόνια στο δημοτικό. Που βρίσκονται όσοι βλέπουμε, που να βρίσκονται οι άλλοι, μήπως κανονίσουμε μια συνάντηση, κλπ.
Είχε βέβαια και την απροσδόκητη τροπή του σκαρφαλώματος (μα ένα χρόνο στην αθήνα και να μην έχει πάει ακρόπολη? :Ρ) και μιας συναυλίας στο μοναστηράκι. Τότε κατάλαβε γιατί μου αρέσει η Αθήνα ...

Ηταν από τις φορές που λέγαμε πως θα τα ξαναπούμε και το εννοούσαμε... Μήπως να κάνουμε τελικά εκείνο το reunion? αν και, 2 πρώην συμμαθήτριες θα λείπουν για honeymoon (πω πω πως το μιλάω το αγγλικό! Και γι αυτούς που ξέρουν : παντρεύτηκαν 2 από τα τρίδυμα!)

Δεν περιγράφω άλλο! Απο αλλού ξεκίνησα, αλλού βρέθηκα. Πάω να απολαύσω τις χειροποίητες (από την αφεντιά μου ) bath bombs!

Koulouvaxata

Έχουμε και λέμε....:
Ζευγαράκια που "στολίζονται" στις 3 τη νύχτα κάτω από το μπαλκόνι μου, φοιτητές που παίζουν τάβλι ακούραστα ως τις πρωϊνές ώρες, ένα σιντι χατζηδάκι να παίζει ασταμάτητα και τέρμα εδώ και 2 μέρες (basta!), τα πιτσιρικια από κάτω να στριγγλίζουν, τζιτζίκια επιτέλους,η πόστα με τα διαβασμένα να μεγαλώνει και με τα αδιάβαστα να μικραίνει, η διάθεση για διάβασμα να είναι άφαντη -όποιος τη βρει να μου τη φέρει πίσω πλιζ-...
Φίλοι στο φέισμπουκ που μπαίνουν σε γκρουπ του στυλ sex in the sea (beach klp), άλλος να στέλνει εικονικά αντιβίωση σε έναν άλλο (Αν πας φαρμακείο πάρε κάτι???), άλλος να ενημερώνει ανά λεπτό το στάτους του από κινητό (τώρα είμαι εκεί, τώρα πήγα παραπέρα, τώρα ρεύτηκα.... αμα περνάς τόσο υπέροχα, κάτσε κι απόλαυσέ το!!!), οι μονάδες στο κινητό, τα χαρτιά της ανακύκλωσης, ο ήχος του δρόμου...
Όλα μπερδεμένα,άσχετα. ή μήπως όχι?

(Παρενέργειες διαβάσματος!!!)

Άμα δεις τα παιδιά...

Είπαμε, διαβάζω. αλλά προκειμένου να μη διαβάσω (πείτε το βαρεμάρα, πείτε το μπουχτισμα, πείτε το όπως θέλετε, το αποτέλεσμα μετράει) και περιπλανήθηκα στο φέισμπουκ.
Μπαμ! Με κατέκλυσαν εικόνες από παλιούς συμμαθητές και ονόματα. Δεν αντιστάθηκα, προσέθεσα μερικούς, αυτούς που θέλω να μαθαίνω νέα τους.
Απλώς αναρωτήθηκα... μεγαλώσαμε μαζί, 9 και 12 χρόνια στις ίδιες τάξεις.. Πού να είναι, τι να κάνουν, αν είναι ευτυχισμένοι. Πιο πολύ το τελευταίο μάλιστα. Όμορφα χρόνια.

άμα δεις τα παιδιά, πες ένα γεια ... :)