Τρελή νονά το βάφτισε!!!

Όταν αναφέρομαι στη βαφτιστήρα μου, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Το μικρό όσο περνάει ο καιρός με καταπλήσσει όλο και περισσότερο. Παραθέτω μερικές ατάκες:

2,5 ετών, στην ερώτηση αν θα ήθελε ένα αδερφάκι, αφού συνοφρυώνεται, απαντάει: "όχι! θεωρώ πως τα παιχνίδια και οι φίλοι μου είναι αρκετά!"

3 ετών, αναφερόμενη σε μια γάτα- μαμά: εκεί μέσα (δείχνοντας την κοιλιά) έχει έμβρυα γάτας.

στα 4, που πήγε προνήπιο:
-Νονά, πότε θα με πας στο μουσείο να δούμε τα γλυπτά?????? (περηφάνεια εγώ...)
Στην επίσκεψη στο Πολυτεχνείο, 16 Νοέμβρη : Πού είναι η πόρτα? Θα έρθει και το τάνκερ? (!!!!!!)


Η μικρή λοιπόν, στα 9 τώρα, έχει αρχίσει να γίνεται δεσποινιδούλα. Δοκίμασε κάτι παλιά φορεματάκια μου, όλο ροζ και φουφούλες και ενθουσιάστηκε... Το πρόβλημα που έχω είναι ότι ΔΕ ΖΗΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!!!!
Την πήρα σήμερα τηλέφωνο να τη ρωτήσω τι θα ήθελε για τα γενέθλιά της. μετά από 5 φορές πήρα τις εξής απαντήσεις: τίποτα/δεν ξέρω/ό,τι θες/ό,τι θες/τίποτα. Τη ρώτησα για ένα βιβλίο που ξέρω πως το λιγούρευε (καλά, δεν σκιάζεται με τα βαμπίρια του twilight? anyway), και η απάντηση ήταν: άμα θέλεις...

Να φανταστείτε ότι επειδή ακριβώς δε μου ζήταγε πράγματα, τα χριστούγεννα αποφάσισα να της πάρω κάτι μέχρι 100 ευρώ. περάσαμε 4 ώρες στο κατάστημα όπου ήταν ευτυχισμένη μόνο με το να χαζεύει, και μόνο που δε γονάτισα κάτω να την παρακαλάω να της πάρω κάτι....

Μήπως δεν είναι φυσιολογικό παιδί???????
Εγώ ξέρω πως όσα παιχνίδια κλπ και να έχουν τα παιδάκια, ποτέ δεν τα πειράζει ένα παραπάνω!
Είναι σοβαρό γιατρέ μου?