Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

Just black



Σοκαρίστηκα. Θα μπορούσα να είμαι εγώ. Ή μια συμφοιτήτριά μου. Λίγα τετράγωνα πιο κάτω, γλυτώσαμε με μερικές σπασμένες τζαμαρίες.
Ο Θεός να τους αναπαύσει. Πάλι αυτοί που δε χρωστάνε την πληρώσανε.

8 σχόλια:

Και λοιπόν;E allora? είπε...

χάλια μαύρα και το κακό είναι ότι έχουμε γίνει πρωτοσέλιδο παντού!

sunnefoula είπε...

Ως την Αργεντινή έφτασε η χάρη μας.. κι ακόμα παραπέρα...

γνωστος αγνωστος είπε...

χαλια μαυρα.....

sunnefoula είπε...

Και εδώ πάει γάντι ο στίχος που χρόνια πριν τραγούδαγε ο Ξυλούρης και εδώ και πολλά χρόνια ακολουθούμε:
" Βοήθα καλέ μου, μη φαγωθούμε μεταξύ μας"...

next_day είπε...

deν θα έπρεπε να έχει πλέον σημασία η εικόνα μας προς τα έξω...
πάντα αυτό γινότατε και ξεχνούσαμε το μέσα (μας)...
Σε φιλώ γλυκά συννεφούλα μου!

Σκορπινα είπε...

Όχι αγαπημένη!Είμαστε κανίβαλοι!Σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς λόγο, απλά για το κέφι μας!Να φαγωθούμε μεταξύ μας!Να τελειώσει πια αυτή η κατάντια του Ελληνικού λαού. Καλύτερα να λένε "Υπήρχε κάποτε ένας λαό που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού παγκοσμίως και τελικά φωγώθηκαν μεταξύ τους" , παρά να λενε "Αυτοί οι Έλληνες μόνο να κλέβουν, να τρώνε και να , γ@μ@νε ξέρουνε!"

Έλεος!

Μικρός Χείμαρρος είπε...

"Εσείς, το μόνο που θέλετε είναι να καταστρέψετε…
Και δεν αντιλαμβάνεστε
Ότι καταστρέφοντας, και καταστρέφοντας
Θα καταστρέψετε αναπόφευκτα
Όλα όσα θέλετε να υπερασπίσετε."
R. Trossero

sunnefoula είπε...

@ επόμενη μέρα,
δίκιο έχεις. Απλά το επισήμανα- αν και συνήθως το ξεχνάμε :)

@ σκορπίνα
Τώρα είναι που χρειάζεται ψυχραιμία...

@ Μικρέ χείμαρρε
Πολύ επίκαιρο. Αναπόφευκτα καταστρέφουμε ό,τι θέλουμε να υπερασπίσουμε.